تبليغاتX
گه ر ده نالینم ئه من په ک که وته نیم ****** تیده کوشم بو وه سل تا کوو ده ژیم ♥♥ زاخه ♥♥
خۆ دڵی من بوت نێ بیشکێنی به‌هه‌شتت به‌رکه‌وێ
کاره‌یه‌ک نیم تا به‌ قه‌تڵم لێره‌ نێوت ده‌رکه‌وێ
دڵ پڕی ئه‌سڕاڕه‌ وا هه‌رده‌م به‌ تاڵووکه‌ و په‌له‌
دیده‌که‌ی ئه‌فسانه‌ ئاسایی وه‌ گوڵئه‌خته‌ر که‌وێ
له‌و ده‌مه‌ی ڕا چاوی بازی هاته‌ ڕاوی کۆتری دڵ
ئه‌م دڵه‌ی وێرانه‌ ماڵم که‌وته‌ داوی هه‌ر که‌وێ
دڵ که‌ بێژینگی هه‌زاران تیری ناپه‌یدایه‌تی
ئه‌و هه‌له‌ی وا هات و دیتم بوومه‌ ده‌سته‌ی هه‌ر که‌وێ
ئه‌وده‌مه‌ی پێم گوت که‌ که‌ی ده‌تبینمه‌وه‌، گریا ، گوتی :
دڵنیابه‌ هه‌رده‌مێکی که‌و له‌ هه‌وران سه‌رکه‌وێ
هه‌ر له‌ هه‌وری تاو و یاوی شه‌وقی شێعری شه‌وڕمێن
خوێن ده‌بارێ تا دڵۆپێ خوێن ده‌نێو جه‌وهه‌ر که‌وێ
شاهه‌ڵۆی ئیلهام له‌ سه‌ر ده‌ریایی هه‌ستم خول ده‌دا
به‌ڵکوو شاباڵی وه‌ مه‌وجی قافیه‌ی گه‌وهه‌ر که‌وێ .هه لو
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  لطیف  | 

نه من ديگر بروي ناكسان هرگز نمي خندم
 گر پيمان عشق جاوداني
 با شما معروفه هاي پست هر جايي نمي بندم
 شما كاينسان در اين پهناي محنت گستر ظلمت
 ز قلب آسمان جهل و ناداني
 به دريا و به صحراي اميد و عشق بي پايان اين ملت
 تگر ذلت و فقر و پريشاني و موهومات مي باريد
 شما ،‌كاندر چمن زار بدون آب اين دوران توفاني
 بفرمان خدايان طلا ،‌ تخم فساد و يأس مي كاريد ؟
 شما ، رقاصه هاي بي سر و بي پا
 كه با ساز هوس پرداز و افسونساز بيگانه
 چنين سرمست و بي قيد و سراپا زيور و نعمت
 به بام كلبه ي فقر و بروي لاشه ي صد پاره ي زحمت
سحر تا شام مي رقصيد
 قسم : بر آتش عصيان ايماني
 كه سوزانده است تخم يأس را در عمق قلب آرزومندم
 كه من هرگز ، بروي چون شما معروفه هاي پست هر جايي نمي خندم
 پاي مي كوبيد و مي رقصيد
 ليكن من ... به چشم خويش مي بينم كه مي لرزيد
 مي بينم كه مي لرزيد و مي ترسيد
 از فرياد ظلمت كوب و بيداد افكن مردم
 كه در عمق سكوت اين شب پر اضطراب و ساكت و فاني
 خبر ها دارد از فرداي شورانگيز انساني
 و من ... هر چند مثل ساير رزمندگان راه آزادي
 كنون خاموش ،‌در بندم
 ولي هرگز بروي چون شما غارتگران فكر انساني نيم خندم کارو

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  لطیف  | 

مێشێ ده‌یگوت به‌ جاڵجاڵووکه‌
ده‌ست و پێی تۆ به‌ چه‌شنی چاڵووکه‌
جوابی داوه:‌ نه‌فامی مێشک پووک !
مه‌لی زیره‌ک به‌ڵایه‌تی دندووک
با له‌ داوم که‌وی زه‌لیل و زار
شه‌ربه‌تت لێده‌که‌م به‌ ژه‌هری مار.هه لو
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  لطیف  | 

از من رميده يي و من ساده دل هنوز
بي مهري و جفاي تو باور نمي كنم
دل را چنان به مهر تو بستم كه بعد از اين
ديگر هواي دلبر ديگر نمي كنم
رفتي و با تو رفت مرا شادي و اميد
ديگر چگونه عشق ترا آرزو كنم
ديگر چگونه مستي يك بوسه ترا
دراين سكوت تلخ و سيه جستجو كنم
ياد آر آن زن ‚ آن زن ديوانه را كه خفت
يك شب بروي سينه تو مست عشق و ناز
لرزيد بر لبان عطش كرده اش هوس
خنديد در نگاه گريزنده اش نياز
لبهاي تشنه اش به لبت داغ بوسه زد
افسانه هاي شوق ترا گفت با نگاه
پيچيد همچو شاخه پيچك به پيكرت
آن بازوان سوخته در باغ زرد ماه
هر قصه ايي كه ز عشق خواندي
به گوش او در دل سپرد و هيچ ز خاطره نبرده است
دردا دگر چه مانده از آن شب ‚ شب شگفت
آن شاخه خشك گشته و آن باغ مرده است
با آنكه رفته يي و مرا برده يي ز ياد
مي خواهمت هنوز و به جان دوست دارمت
اي مرد اي فريب مجسم بيا كه باز
بر سينه پر آتش خود مي فشارمتفروغ

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  لطیف  | 

گڕ و تینم له‌ تاریکایی ناوێ
ڕواوم من له‌ سه‌ر ڕیشه‌ی هه‌تاوێ
مه‌ڕامیشم له‌ ئه‌وپه‌ڕ تێپه‌ڕینه‌
وته‌م ده‌رنابڕم بۆ ناته‌واوێ
هه لو
+ نوشته شده در  ساعت   توسط  لطیف  | 

ديو ديو ؟
 آري ديو
اين تن افراخته چون كوه بلند
به چه فن آورم او را در بند ؟
 من و اين تركش و اين تير و كمان ؟
 من و اين بازي خرد
 من و اين ديو گران؟
اگر اين تير رها گشت ز كف
اگر اين تير نيايد به هدف ؟
من و نابوديم آسان آسان
آخرين تير من از چله گذشت
تركش من دگر از تير تهي ست
 دوي مي آيد ديو
 ديگر اي بخت سياهم
به تو اميدي نيست حمید مصدق

+ نوشته شده در  ساعت   توسط  لطیف  |