♥♥ زاخه ♥♥

نه‌ورۆزه‌، شه‌رابم خه‌ست تره‌
تا نه‌ڵێن بولبول له‌ شاعیر مه‌ست تره‌

جوانی گوت شۆخی له‌باری باده‌گیر:
" ئه‌و که‌سه‌ی سه‌رمه‌ست تره‌، سه‌ربه‌ست تره‌

"انچنانرا انچنان تر میکند "
شاعیری ده‌روه‌ست به‌ مه‌ی ده‌روه‌ست تره‌

چیمه‌نی شێلا به‌ شایی کیژی کورد
وه‌ی دڵم له‌و چیمه‌نه‌ پێ په‌ست تره‌

من بڕستم لێ بڕا یا کیژی شار
زۆر له‌ کیژی ده‌شته‌کی به‌یده‌ست تره‌

هیمن

+ نوشته شده در ساعت توسط لطیف |

ناله ی جــــــــــــــــودایی.......

ساقیا ! وا باده‌وه‌، وا باده‌وه‌
ڕوو له‌ لای من که‌ به‌ جامی باده‌وه‌

موشته‌ری وه‌ک من له‌ مه‌یخانێ که‌من
زۆربه‌یان شاد و به‌ که‌یف و بێ خه‌من

مه‌ی حه‌رامه‌ بۆ سه‌هه‌نده‌ و بێ خه‌مان
مه‌ستی بێ خه‌م بۆچی بگرن ئیخه‌مان ؟

ئه‌م شه‌رابه‌ تاڵه‌ ده‌رمانی خه‌مه‌
لێی حه‌رام بێ ئه‌و که‌سه‌ی ده‌ردی که‌مه‌

ئه‌م شه‌رابه‌ ئاڵه‌ بۆ بێ ده‌رد نی یه‌
لێی حه‌رام بێ ئه‌و که‌سه‌ی ڕه‌نگ زه‌رد نی یه‌

بۆ که‌سێکه‌ مه‌ی ، چزیلکی پێوه‌ نێ
بۆچی ملهوڕ لێره‌ بینی پێوه‌ نێ ؟!

بۆ که‌سێکه‌ مه‌ی : که‌ ده‌ردی کارییه‌
بێ خه‌مێک بیخواته‌وه‌ ، زۆردارییه‌

بۆ که‌سێکه‌ مه‌ی : دڵی پڕ بێ له‌ داخ
بۆچی لێی بخواته‌وه‌ به‌رزه‌ ده‌ماخ ؟!

ئه‌و که‌سه‌ی بێ که‌س نییه‌ و خانه‌ خه‌راپ
ده‌ک به‌ ژاری ماری بێ باده‌ و شه‌راب !

ئه‌و که‌سه‌ی نه‌یچێشتووه‌ ده‌ردی ژیان ؛
ئه‌و که‌سه‌ی نه‌یدیوه‌ ئێش و برک و ژان ،

ئه‌و که‌سه‌ی نه‌کرا نیشانه‌ی تیری خه‌م ،
شانی دانه‌خزا له‌بن باری سته‌م ،

ئه‌و که‌سه‌ی هه‌ستی به‌ زۆرداری نه‌کرد ،
تیخی زۆرداری برینداری نه‌کرد ،

ئه‌و که‌سه‌ی ده‌ستی له‌ ئه‌وکێ به‌ر درا ،
ئه‌و که‌سه‌ی دوژمن له‌ ماڵی ده‌رکرا ،

ئه‌و که‌سه‌ی نه‌یبینی هاتی دوژمنی ،
نیری یه‌خسیری له‌ ئه‌ستۆ داڕنی ،

ئه‌و که‌سه‌ی هێنده‌ نه‌بوو زویر و زگار ،
وا نه‌که‌وته‌ به‌ر چه‌پۆکی ڕۆژگار ،

ئه‌و که‌سه‌ی نه‌یهاڕی به‌رداشی زه‌مان ،
ئه‌و که‌سه‌ی « زیڕه‌ی نه‌گه‌ییه‌ ئامان » « له‌ فۆلکلۆره‌وه‌ وه‌رگیراوه‌.»

ئه‌و که‌سه‌ی دووریی عه‌زیزانی نه‌دی ،
تیر و تانه‌ی بێ ته‌میزانی نه‌دی ،

تۆزی به‌دبه‌ختی له‌ سه‌ر شانی نه‌نیشت ،
لێی نه‌گیرا ده‌ور و پشت و چوار ته‌نیشت ،

بۆ ده‌بێ بێت و بکا مه‌یخانه‌ ته‌نگ ؟!
شوێنی دیکه‌ زۆره‌ بۆ گاڵته‌ و جه‌فه‌نگ ..

ئه‌و کوڕه‌ی هێشتا له‌ ژوانێ ڕێی هه‌یه‌ ،
سه‌یره‌ زۆر سه‌یره‌ که‌ ئالووده‌ی مه‌یه‌ .

ئه‌و که‌سه‌ی ڕاوی نه‌نێن لێره‌ و له‌وێ ،
ئه‌و کوڕه‌ی ماچی کچانی ده‌س که‌وێ ،

ئه‌و کوڕه‌ی دۆی داوه‌تێ ده‌ستی ده‌نێ ،
بێته‌ ئێره‌ چۆنه‌ هه‌ی دێی ناکه‌نێ !

ئه‌و که‌سه‌ی « ده‌ستی له‌ مه‌مکان گیر ببێ » « له‌ فۆلکلۆره‌وه‌ وه‌رگیراوه‌ . »
ئه‌و که‌سه‌ی « تفڵی دڵی بۆ ژیر ببێ » ، « له‌ فۆلکلۆره‌وه‌ وه‌رگیراوه‌ . »

ئه‌و که‌سه‌ی په‌نجۆڵه‌ بکوشێ جار و بار ،
ئه‌و که‌سه‌ی ده‌ستی بگاته‌ گه‌ردنی یار ،

ئه‌و که‌سه‌ی ڕامووسێ کوڵمه‌ی تاس و لووس ،
ئه‌و که‌سه‌ی تێی هه‌ڵنه‌دابێ چاره‌نووس ،

ئه‌و که‌سه‌ی بمژێ خوناوه‌ی گه‌رده‌نێ ،
کوفره‌ یه‌ک قه‌تره‌ شه‌رابی گه‌ر ده‌نێ ..

ئه‌و که‌سه‌ی ئاسووده‌ و خۆش ڕایبوارد ،
قه‌ت خه‌می یه‌خسیر و کۆیلانی نه‌خوارد ،

یه‌ک له‌ ماڵێ چاوڕێی بێ بێته‌وه‌،
ده‌رکی نێو ماڵێکی لێ بکرێته‌وه‌ ،

خه‌م ڕه‌وێنێک گوێ بداته‌ ڕازی ئه‌و ،
نازه‌نینێک بێ بکێشێ نازی ئه‌و ،

بگرێ په‌نجه‌ی نه‌رم و نۆڵی ناسکێ ،
بۆی کرابێته‌ سه‌رینێ، باسکێ ،

هه‌یبێ هێز و گورد و تین و تاو و گوڕ
ڕۆژگاری ڕه‌ش نه‌بێ، به‌ختی مگوڕ ،

ئه‌و که‌سه‌ جێگای له‌ مه‌یخانێ نی یه‌ .
ئه‌و که‌سه‌ باده‌ و شه‌رابی بۆ چی یه‌ ؟!

ساقیا ، وا وه‌رگه‌ڕێ ، وا وه‌رگه‌ڕێ !
ڕوو له‌ لای من که‌، مه‌چۆ بۆ سه‌رپه‌ڕێ ..

له‌نگه‌رێ بگره‌ ، مه‌به‌ وا به‌رزه‌ فڕ
بێنه‌ بۆمن ، بێنه‌ بۆمن ، جامی پڕ

مه‌ی حه‌ڵاڵه‌ بۆ منی وێرانه‌ ماڵ
بۆ منی سه‌رگه‌شته‌ وو ڕووت و ڕه‌جاڵ

بۆ منی بابرده‌ڵه‌ی گرده‌نشین
بۆ منی دڵ پڕ له‌ ناسۆر و برین

بۆ منی ئاواره‌ وو دووره‌ وه‌ته‌ن
بولبولی بێ به‌ش له‌ گوڵزار و چه‌مه‌ن

په‌ڕ وه‌ریوی، باڵ شکاوی، ده‌نگ بڕاو
بێ بژیوی، به‌ش خوراوی ، ده‌رکراو

پیری زورهانی ، که‌نفتی، ده‌ربه‌ده‌ر
دیده‌سووری ، دڵ مه‌کۆی ده‌رد و که‌سه‌ر

داته‌پیوی، بێ په‌سیوی بێ قه‌رار
بێ که‌سی ، ده‌سته‌شکاوی ، کۆڵه‌وار

لێوبه‌باری، ده‌رده‌داری، ڕه‌نجه‌ڕۆ
شاعیری جوانی په‌رستی دڵ به‌ سۆ ..

ساقیا ! بۆ کوێ ده‌چی ، بۆ کوێ ده‌چی ؟
تۆش له‌ به‌ر ئه‌و ملهوڕانه‌ ملکه‌چی ؟

تۆش به‌ ڕه‌نگ و بۆی ئه‌وان خواردت فریو ؟
چاوی تۆشی هه‌ڵفریواند زێڕ و زیو

تۆش ده‌گوڕیه‌وه‌ ده‌گه‌ڵ گه‌وهه‌ر هونه‌ر ؟
که‌نگێ گه‌وهه‌ر جوانی کردن به‌خته‌وه‌ !

زێڕ به‌ڵایه‌، بێ وه‌فایه‌ ده‌وڵه‌مه‌ند
هه‌ر هونه‌ر نه‌مره‌، هونه‌روه‌ر مه‌رد و ڕه‌ند

«چڵکی ده‌سته‌ ماڵی دنیا» وه‌ک ده‌ڵێن « له‌ فۆلکلۆره‌وه‌ وه‌رگیراوه‌ . »
ماڵ په‌رست په‌یمان شکێنه‌ و بێ به‌ڵێن

قه‌دری جوانی کوا ده‌زانێ ماڵ په‌رست !
جوان په‌رسته‌ پیری خاوه‌ن زه‌وق و هه‌ست

نا مه‌چۆ ، جوانێ مه‌چۆ ، واوه‌ مه‌چۆ !
تۆ فریوی زێڕ و زیوی وان مه‌خۆ !

ئه‌و هه‌وه‌سبازانه‌ جێی متمانه‌ نین
هه‌ر ده‌زانن گوڵ چنین و به‌ی ڕنین

وا وه‌ره‌، ده‌ی وا وه‌ره‌ ، نێزیک به‌ لێم
بمده‌یه‌ مه‌ی ، بمده‌یه‌ مه‌ی تا ده‌ڵێم :

« مست مستم ساقیا، دستم بگیر !
تا نیفتادم زپا دستم بگیر » « نیوه‌ی ئه‌م به‌یته‌، هی شاعیرێکی فارسه‌ و نیوه‌ی تری هی مه‌ولانا جه‌لاله‌دین مه‌وله‌ویی به‌لخی یه‌ .»
جا که‌ سه‌رخۆش بووم به‌ ده‌نگێکی نه‌وی
بۆت ده‌ڵێم ئه‌و شیعره‌ به‌رزه‌ی (مه‌وله‌وی)

«بشنو از نی چون حکایت میکند
از جدائیها شکایت میکند »
« ئه‌م به‌یته‌ ، هی مه‌ولانا جه‌لاله‌دینی مه‌وله‌ویی به‌لخی یه‌ .»
گوێم ده‌یه‌ ئه‌ی دیده‌ مه‌ستی قیت و قۆز !
تا بناڵێنم وه‌کوو بلوێر به‌سۆز

نابێ قه‌ت ناڵه‌ی جودایی بێ ئه‌سه‌ر
جا چ نه‌ی بیکا چ پیاوی ده‌ربه‌ده‌ر

بۆیه‌ ناڵه‌م تێکه‌ڵی نه‌ی کردووه‌
شیوه‌نێکم پێیه‌ نه‌ی نه‌یکردووه‌

لێم گه‌ڕێ با ده‌ربڕم سۆزی ده‌روون
لێم گه‌ڕێ با هه‌ڵوه‌رێنم ئه‌شکی ڕوون

شیوه‌نی من شیوه‌نی ئینسانی یه‌
بانگی ئازادی و گرۆی یه‌کسانی یه‌

شیوه‌نی من شینی کوردی بێ به‌شه‌
ئه‌و گه‌له‌ی حاشا ده‌که‌ن لێی و، هه‌شه‌

با له‌ زارم بێته‌ ده‌ر پشکۆی شیعر
با فراوان تر بکه‌م ئاسۆی شیعر

پارچه‌ گۆشتێکه‌ دڵی من، ڕوو نییه‌
ناڵه‌ ناڵی من دره‌نگه‌ ، زوو نییه‌

ده‌ردی دووری .. ده‌ردی دووری کوشتمی
ده‌ردی وشیاری و سه‌بووری کوشتمی

یادی یاران و وڵاتم ڕۆژ و شه‌و
لێی حه‌رام کردم قه‌رار و خورد و خه‌و

خه‌م ڕه‌وێنێک لێره‌ من ناکه‌م به‌دی
چۆن په‌نا بۆ مه‌ی نه‌به‌م ساقی! ئه‌دی!؟

نابینم خاک و وڵات و شاری خۆم
نابینم ناسیاو و دۆست و یاری خۆم

ڕوو له‌ هه‌ر لایه‌ک ده‌که‌م نامۆیه‌ بۆم
نابینم جێ ژوان و که‌ونه‌ لانی خۆم

شه‌و ده‌کێشم شه‌ونخوونی و بێ خه‌وی
ڕۆژ ده‌چێژم ده‌رد و داخی بێ ئه‌وی

چۆن نه‌ناڵێ ئه‌و دڵه‌ی پڕ هه‌ستی من ؟!
چۆن له‌ ئه‌ژنۆ ببنه‌وه‌ دوو ده‌ستی من ؟!

چۆن نه‌ناڵێ ئه‌و دڵه‌ ئه‌نگاوته‌یه‌ ؟!
به‌رد له‌ به‌ردی بێته‌وه‌ ده‌نگی هه‌یه‌

ژانی ناسۆری جوداییم چێشتووه‌
هه‌رچی خۆشم ویستووه‌ جێم هێشتووه‌

هه‌ڵبڕاوم من له‌ یاری نازه‌نین
ده‌رکراوم من له‌ خاکی دڵنشین

بوومه‌ ئاواره‌ و په‌ڕیوه‌ دوور وڵات
که‌وتمه‌ نێو ورده‌ داوی ڕێی نه‌جات

به‌کره‌ شۆفاره‌ ئه‌وه‌ی مووخه‌ی چنیم
زێی مه‌م و زینان وڵاتی لێ ته‌نیم

که‌وتمه‌ نێو چاڵی دیلی وه‌ک (مه‌م)ێ
(یایه‌ زین) له‌ کوێیه‌ هاواری که‌مێ !

کوا (قه‌ره‌ تاژدین) ، (چه‌کۆ) و (عرفۆ) له‌ کوێن؟!
بێنه‌ هانام وه‌ک پڵینگی چه‌نگ به‌خوێن.

(لاس)ه‌ شۆڕێک بووم غه‌نیمی دوژمنان
ئێسته‌ ئه‌نگواوم به‌ تیری چڵکنان

وام به‌ ته‌نیایی له‌ نێو خوێناو شه‌ڵاڵ
کوانێ عێل و کوانێ (خانزاد) و (خه‌زاڵ) ؟!

زۆر له‌مێژه‌ ناره‌ناری منی نه‌بیست
هه‌روه‌کوو (شه‌مزین)، (شه‌میله‌)ی خۆش ده‌ویست

وه‌ک (سیامه‌ند)ێ له‌ چۆڵ و به‌نده‌نێ
جه‌رگی له‌ت کردووم په‌لی داره‌ به‌نێ

شه‌تڵی جواناوم منی سارده‌ برین
کوا (خه‌ج)م تا بۆم بگێڕێ گه‌رمه‌ شین ؟!

مانگی «کانوونێ به‌ چلوان ده‌رکرام » « ئه‌م تاکه‌ ، له‌‌ به‌یتی برایمۆک وه‌رگیراوه‌ .»
وه‌ک (برایم) له‌و وڵاته‌ ڕاونرام

کوا (په‌ریخان) به‌ند و باوم بۆ بڵێ ؟!
بۆ نه‌سووتێم نه‌بمه‌ پۆلووی سه‌ر کڵێ ؟!

ئه‌و له‌ زۆزان، من له‌ ئارانێ ده‌ژیم
کێ ده‌ڵێ ئه‌منیش (وه‌لی دێوانه‌ ) نیم ؟!

کورده‌واری ، ئه‌ی وڵاته‌ جوانه‌که‌م !
ڕۆڵه‌که‌م ! خێزانه‌که‌م ! باوانه‌که‌م !

ئه‌ی ئه‌وانه‌ی قه‌ت له‌ بیرم ناچنه‌وه‌
ئێسته‌ بم بینن ئه‌رێ ده‌مناسنه‌وه‌ ؟

ڕۆژگار هاڕیومی وه‌ک ئه‌سپۆنی ورد
هێز و توانای لێ بڕیوم ده‌رده‌ کورد

بوومه‌ گه‌پچاڕ و ده‌کا گاڵته‌ به‌ من
ئه‌و ڕمووزنه‌ی زه‌نده‌قی چوو بوو له‌ من

ئه‌ی ڕه‌فیقان، ئه‌ی عه‌زیزانی وڵات !
ئه‌ی برای هاوسه‌نگه‌ری جه‌رگه‌ی خه‌بات !

گه‌ر ده‌ناڵێنم ، ئه‌من په‌ک که‌وته‌ نیم
تێده‌کۆشم بۆ وه‌سڵ تاکوو ده‌ژیم

کۆششی من زۆر به‌ جێیه‌ و زۆر ڕه‌وا
چونکه‌ قانوونی ته‌بیعه‌ت وایه‌ ، وا :

«هر کسی کو دوور ماند از اصل خویش
باز جوید روزگار وصل خویش »
« ئه‌م به‌یته‌ هی مه‌ولانا جه‌لاله‌دینی مه‌وله‌ویی به‌لخی یه‌ . »

ڕێگه‌ ده‌بڕم ، کوانی هه‌نگاوم شله‌
ڕاسته‌ بێ هێزم، ده‌که‌م ئه‌مما مله‌

هه‌ر ده‌پێوم کێو و شاخ و چۆڵ و ده‌شت
دێم به‌ره‌و کوێستان به‌ره‌و باخی به‌هه‌شت

دێم به‌ره‌و زیخ و چه‌و و کانیاوی خۆم
چۆن له‌وانه‌ وه‌رده‌گێڕم چاوی خۆم

دێم به‌ره‌و ئه‌و دار و به‌رد و به‌نده‌نه‌
دێم به‌ره‌و ئه‌و باخ و مێرگ و چیمه‌نه‌

دێم به‌ره‌و زوورک و ته‌لان و که‌ند و له‌ند
دێم به‌ره‌و بژوێن و زه‌نوێر و زه‌مه‌ند

دێم به‌ره‌و پاناوک و هه‌وراز و نشێو
دێم به‌ره‌و ئه‌شکه‌وت و زه‌ندۆڵ و په‌سێو

دێم به‌ره‌و به‌فر و چلووره‌ و به‌سته‌ڵه‌ک
دێم به‌ره‌و شیخاڵ و ڕێچکه‌ و ڕه‌شبه‌ڵه‌ک

دێم به‌ره‌و لێڕ و چڕ و به‌ستێن و چۆم
دێم به‌ره‌و هه‌ڵدێر و گێژ و به‌ند و گۆم

دێم به‌ره‌و هۆبه‌ و هه‌واری با سه‌فا
دێم به‌ره‌و لادێ، به‌ره‌و کانگای وه‌فا

دێم ببینم نیشتمان و زێده‌که‌م
دێم ببینم خزم و کاک و دێده‌که‌م

دێم و ده‌گرم بازی بێری شۆخ و شه‌نگ
دێم و ده‌گرم ده‌ستی دۆی جوان و چه‌له‌نگ

دێم گراویی خۆم له‌ باوه‌ش وه‌رگرم
دێم نه‌هێڵم به‌رهه‌ڵست و به‌رگرم

دێم و هه‌ڵده‌مژم شنه‌ی کوێستانی کورد
دێم و ده‌چمه‌ شه‌وڕنی بێستانی کورد

دێم و ده‌شکێنم له‌وێ جامی شه‌راب
ماچی شیرین نایه‌ڵێ تامی شه‌راب

دێم و ناترسم له‌ په‌رژینی به‌ (زی) زی ( دڕوو ،دڕک )
هه‌ر په‌ری سه‌رکه‌وت و دێوه‌زمه‌ به‌زی

تا بمێنێ نووری چاو و هێزی پێم
دێم و دێم و دێم و دێم و دێم و دێم

دێم هه‌تا هه‌مبێ بڕست و بیر و هۆش
گه‌ر گلاشم ، کورده‌واری و ئێوه‌ خۆش
هیمن

+ نوشته شده در ساعت توسط لطیف |

عیشق و ئازادی

ئه‌گه‌رچی شه‌و دره‌نگه‌ ساقی بۆم تێکه‌ که‌مێکی تر
که‌ وا ئه‌مشه‌و سه‌ری هه‌ڵدا له‌ ناخم دا خه‌مێکی تر

له‌ باده‌ ئه‌م ژه‌مه‌ تێرکه‌ منی تینووی جگه‌ر سووتاو
به‌ چی دیاره‌ که‌ ده‌ی بینم، شه‌وێکی تر، ژه‌مێکی تر

ئه‌وه‌نده‌ ده‌رده‌دار و بێ په‌رستارم که‌ پێم وایه‌ :
له‌سه‌ر که‌یکی ته‌مه‌ن هه‌ڵناکرێ تازه‌ شه‌مێکی تر

گه‌لێکم ڕۆژگاری تاڵ و شیرین ڕابوارد ، ئاخۆ
مه‌رگ مه‌ودا ده‌دا دیسان ببینم سه‌رده‌مێکی تر !

گه‌یشتمه‌ سه‌ر ترۆپکی ئاره‌زوو ڕۆژێ، که‌چی ڕوانیم :
له‌ پێشمدایه‌ زه‌رد و ماه و سه‌خت و ئه‌سته‌مێکی تر

هه‌تا چارشێو به‌ سه‌ر تۆوه‌ ده‌بینم نازه‌نینی کورد
به‌ سه‌ر بیبیله‌که‌ی چاوی منا ده‌کشێ ته‌مێکی تر

نه‌ما (خانی) هه‌تا چیرۆکی عیشقی من و تۆ داڕێژێ
ده‌نا هێشتا له‌ کوردستان ده‌ژین (زین و مه‌م)ێکی تر

په‌پووله‌ی خۆشه‌ویستی من له‌ شوێنێ ناگرێ ئارام
ده‌نیشێ و باڵی ده‌بزێوێ له‌ سه‌ر سینه‌ و مه‌مێکی تر

هه‌زار هێنده‌ په‌رێشان و سیاچاره‌ بژیم هێشتا
له‌ نێو دڵدا هه‌مه‌ ئاواتی خاڵ و په‌رچه‌مێکی تر

هه‌تاکوو دوا پشوو ڕێبواری ڕێگای عیشق و ئازادیم
ئه‌گه‌ر بێجگه‌ له‌ ناکامی نیبینم به‌رهه‌مێکی تر

که‌ فرمێسکم له‌ سه‌ر ڕوخساری کیژی دڵشکاو بینی ،
گوتم : یاخوا له‌ سه‌ر سوورگوڵ نه‌بینم شه‌ونمێکی تر

شه‌وێکی چاوه‌نواڕت بووم، نه‌هاتی گیانه‌که‌م ، ویستت
منی دڵ ناسکی شاعیر بگێڕم شیوه‌نێکی تر

خدر نیم بۆ ته‌مه‌ن شێت بم به‌ کانیی ژینێدا نووسێم
ئه‌وه‌نده‌م ژین ده‌وێ تا ده‌م ده‌نێمه‌ نێو ده‌مێکی تر

به‌ تۆ چاره‌ی چلۆن ده‌کرێ ده‌روونی پڕ له‌ ناسۆرم
خه‌ساری بۆ ده‌که‌ی دوکتۆری زانا مه‌رهه‌مێکی تر

به‌هار و گوڵ، کچ و مانگه‌ شه‌و و، شیعری ته‌ڕ و باده‌
له‌وه‌ی زیاتر جه‌نابی شێخ گه‌ره‌کته‌ عاله‌مێکی تر ؟

1977-هیمن

+ نوشته شده در ساعت توسط لطیف |

فرمێسکی ڕونوو

تۆ گوتت: " من ئاشقی سه‌وداسه‌ر و دینم ده‌وێ "
من گوتم: " تاکو به‌ ئاواتت بگه‌ی دینم ده‌وێ"

هه‌ڵکه‌وێ تاوێکی چاوێکی له‌ دیدارت بکه‌م
تا بزانی کوانێ بۆ جوانی دڵ و دینم ده‌وێ ؟

بزگوڕی ڕه‌ش دابپۆشێ ڕوومه‌تی گه‌ش تابه‌که‌ی ؟
شاعێری گه‌ش بینم و کوا چاوی ڕه‌ش بینم ده‌وێ ؟!

ئه‌ی په‌ریزادی مه‌هابادی ! ئه‌تۆ ون بووی له‌من
تۆم هه‌بێ له‌ کوێ په‌ریزاده‌ و په‌ری چینم ده‌وێ

ڕوتم و یاقوت و ئاوریشمم له‌بیر ناچێته‌وه‌
لێوی سوور و ئاڵ و بسکی خاو و چین چینم ده‌وێ

تۆ نه‌دیوی بۆیه‌ شه‌و چاوم له‌ ئاسمانێ بڕی
تۆ به‌دی که‌م، گرشه‌ گرشی مانگ و په‌روینم ده‌وێ ؟!

تا وه‌کو ساقی ئه‌جه‌ل نه‌مداتێ تاڵاوی نه‌مان
چاوه‌بڕکه‌، ده‌س بزێوی، ماچی شیرینم ده‌وێ

ژوانی بن سیله‌ و په‌سیوی لاوه‌تی یادی به‌خێر
بۆ ئه‌وه‌ی پیرانه‌ نه‌مرم یادی دێرینم ده‌وێ

کوانێ ئه‌و شه‌وگاره‌ بێده‌نگه‌ له‌ ژوانگه‌ی جێ هه‌وار؟
کچ ڕه‌وه‌ک بوو من گوتم: هێدی به‌! حه‌جمینم ده‌وێ

کوانێ ئه‌و ڕۆژه‌ی که‌ سه‌رچۆپیم ده‌گرت ، بانگم ده‌کرد
دۆم ده‌وێ، دۆی قۆڵ به‌ بازن و په‌نجه‌ نه‌خشینم ده‌وێ؟

شاعیرم، جوانی په‌رستم،دڵته‌ڕم، شێتم، له‌ شۆق
کێوی بژوێن، دیمه‌نی جوان، ده‌شتی ڕه‌نگینم ده‌وێ

من به‌ فرمێسکی ڕونووی کوێستانی کورد په‌روه‌رده‌ بووم
کوڵمی ئاڵ و چاوی کاڵ و سینگی به‌فرینم ده‌وێ

خۆشه‌ویستی من کچه‌ کوردێکه‌ پاک و نازه‌نین
باخه‌وانه‌ پیره‌م و باخی به‌ په‌رژینم ده‌وێ

نامه‌وێ ڕوو بگرێ تا ده‌مرم به‌ فێڵبازی و درۆ
یاری نازداری له‌باری دیاری شه‌رمینم ده‌وێ

من ته‌شی ڕێسێکی وه‌ک شیرنی وه‌فاییم بۆچیه‌؟
کیژی وریای چاوکراوه‌ی فێره‌ زانینم ده‌وێ

بۆ ده‌بێ زێندین له‌ زیندانم بکا چونکه‌ گوتم:
" ئه‌ز مه‌مم، خه‌سته‌ی خه‌مم، کوشته‌ی ئه‌مم، زینم ده‌وێ؟"

نایه‌ڵن قه‌ت چێژی ئازادی بچێژم من، ده‌نا
خوێنی شیرینم ده‌وێ، کوا ته‌رمی خوێنینم ده‌وێ ؟!

بواری وه‌م ناده‌ن له‌ نێو مێرگه‌(چه‌کۆ) هه‌ڵتووته‌کێم
چونکه‌ پرسه‌ی دایکی مل به‌کوێن و سه‌رشینم ده‌وێ

نایه‌ڵن ئاسووده‌ دانیشم له‌ داوێنی چیام
قاسپه‌قاسپی خاسه‌که‌و بێ! گرمه‌یی مینم ده‌وێ ؟!

ئاره‌زوومه‌ هه‌رچی ئینسانه‌ به‌ ئازادی بژی
چۆن گه‌لی داماو و دیل و مات و خه‌مگینم ده‌وێ؟

نامه‌وێ خوێن بڕژێ، یا بۆنی که‌لاکی کۆن بکه‌م
ڕه‌نگی مێلاقه‌ و گوڵاڵه‌ و بۆنی نه‌سرینم ده‌وێ

هه‌ڵپه‌ڕین و پێکه‌نین ده‌بزێوێ هه‌ستی ناسکم
کوا دڵی پڕ ئێش و ئۆف و جه‌رگی به‌ برینم ده‌وێ؟

درزی ئاژن بوو دڵم له‌ سوێی شه‌هیدانی نه‌مر
به‌س نییه‌؟ مه‌ودام بده‌ن! تۆزکاڵێ ته‌سکینم ده‌وێ

جێی گه‌رم، پاروی نه‌رم خۆشه‌، به‌ڵام بۆ مافی خۆم
سێبه‌ری ئه‌شکه‌وتی سارد و نوێنی به‌ردینم ده‌وێ

بۆ به‌زاری مه‌زنیخوازی تاڵه‌ وه‌ک که‌کره‌ و زه‌ره‌ند
گه‌ر بڵێم من پاسه‌وانی قه‌سری شیرینم ده‌وێ؟

دێوی شه‌ڕ سمکۆڵ ده‌کا لێم و ده‌بۆڵێنێ، ده‌ڵێ
بۆ له‌سه‌ر دانی هه‌موو ئێوه‌، ته‌وه‌رزینم ده‌وێ

بۆ فریشته‌ی داد به‌ سینه‌ی پڕ له‌ کینه‌ و داخه‌وه‌
هاته‌ کوردستان گوتی: ڕه‌جمی شه‌یاتینم ده‌وێ؟

سه‌ققز و سه‌رده‌شت و سابڵاغ و سنه‌ی کرد غه‌رقی خوێن
سێی تری ویستن، گوتی: بۆ سفره‌ حه‌و سینم ده‌وێ

که‌ی ڕه‌وایه‌ بمده‌نه‌ به‌ر گولله،‌ یا ڕاوم بنێن ؟
گه‌ر گوتم کوردم له‌ کوردستانی خۆم ژینم ده‌وێ

کورد مه‌گه‌ر کونده‌ که‌ هه‌ر وێرانه‌ بێ هێلانه‌که‌ی؟
نیشتمانی ئاوه‌دانی جوانی ڕه‌نگینم ده‌وێ

زۆر به‌ ئاواتم که‌ کوردستانه‌که‌م بێ کێشه‌ بێ
ئاشتیخوازم، کوا وڵاتی پڕ ڕق و قینم ده‌وێ ؟

تا نه‌هێڵم شوێنه‌واری ناله‌باری په‌هله‌وی
نه‌گبه‌تی زۆرداره‌کان و خۆشی مسکینم ده‌وێ

لاشه‌ڕم، کوا به‌دفه‌ڕم، ئه‌مما له‌سه‌ر مافی ڕه‌وام
ده‌ست و چه‌ک، ئیمان و هیوا و هه‌ستی ئاورینم ده‌وێ

بۆ ناجاتی ئه‌م گه‌له‌ کۆیله‌ و هه‌ژار و بێکه‌سه‌
گیانی پاک و بیری تیژ و ڕێگه‌ ناسینم ده‌وێ

بۆ به‌گژ داچوونی زۆرداری و هه‌ژاری و ناهه‌قی
کارگه‌ر و جوتێری ئاگا و مستی ئاسنینم ده‌وێ

سه‌خت و ناهه‌مواره‌ ئه‌م ڕێگایه‌ کوردی کۆڵنه‌ده‌ر
بۆ خه‌باتێکی درێژخایه‌ن گوڕ و تینم ده‌وێ

دوای نه‌جات بۆ ئاودانی و خۆشی خاپوره‌ وڵات
کۆمه‌ڵێکی چاک و پاک و ڕاست و وردبینم ده‌وێ

بۆ خه‌باتی هاوبه‌شی یه‌کسانی توند و تیژی کورد
لاوی کارامه‌ی به‌ جه‌رگ و کیژی سه‌نگینم ده‌وێ

کیژ و کوڕ بگرن له‌ ده‌وری گۆڕی هێمن ڕه‌شبه‌ڵه‌ک
من که‌ شیگێڕی شه‌هیدانم، له‌ کوێ شینم ده‌وێ

مه‌هاباد 3ـ12ـ1358-هیمن

+ نوشته شده در ساعت توسط لطیف |

بۆسه‌ی ڕۆژگار

نیمه‌ ئاواڵێ له‌ گۆشه‌ی بێکه‌سی دا خه‌م نه‌بێ
چاکه‌ ئه‌و لێره‌ش وه‌فای هه‌ر ماوه‌، سایه‌ی که‌م نه‌بێ

لاپه‌ڕه‌ی ژینم هه‌موو هه‌ڵده‌یته‌وه‌ تێیدا نییه‌
باسی فرمێسک و هه‌ناسه‌ وشیوه‌ن و ماته‌م نه‌بێ

ڕۆژگاری سپڵه‌ بۆ من بۆسه‌یه‌کی نایه‌وه‌
نه‌مدی هه‌ر تیرێکی ده‌یهاوێ، به‌ره‌و سینه‌م نه‌بێ

ڕه‌نجی دووری دلبه‌رم بۆ کوشتنی من کافی یه‌
گه‌ر له‌ دنیادا ئه‌من هیچ مه‌ینه‌تێکی دیکه‌م نه‌بێ

کوا ده‌زانێ چه‌ند په‌رێشان و په‌شێوه‌ حاڵی من ؟
ئه‌و که‌سه‌ی گیرۆده‌یی ئه‌گریجه‌ و په‌رچه‌م نه‌بێ

ڕه‌مزی دڵداری له‌ زینێ فێر نه‌بوو یارم ده‌نا
کوا ئه‌وینداری وه‌فاداری وه‌کو من، مه‌م نه‌بێ ؟

کیژی شاریمان له‌خۆی وه‌رگرتووه‌ چارشێوی ڕه‌ش
داخه‌که‌م نه‌مدی له‌وێ مانگێکی ده‌وره‌ی ته‌م نه‌بێ

شادی جارێکی به‌ میوانی نه‌هاتۆته‌ دڵم
ڕه‌نگه‌ خه‌ڵوه‌تخانه‌یی خه‌م شوێنی نامه‌حره‌م نه‌بێ

خۆم ده‌سووتێنم هه‌تا به‌زمی خه‌ڵک ڕۆشن بکه‌م
کێ له‌ ڕێی خه‌ڵکا وه‌کوو شاعیر ده‌سووتێ، شه‌م نه‌بێ
1338-هیمن

+ نوشته شده در ساعت توسط لطیف |